Asa kakara kamari, anak diasuh, digendong, dihuapan jeung sajabana. Ayeuna geus gede tur jangkung. Bangga we nu aya. Atuh kumaha..kayaan hirup anu teu weleh susah, ning bisa ngurus anak nepi ka gede, disakolakeun deui...
Eta ..masalah sakola anu matak miris kana hate..maklum jaman ayeunamah, kasebutna ceuk pemerintah "sakola gratis", tapi buktinamah leuwih mahal ti jaman baheula keur masih sakola.
Anu nyababkeun mahal sakola teh..rupa-rupa, buku pelajaran, biaya les ka guru anu ngayakeun les, sumbangan pembangunan (kitu cenah..?????), jeung sajabana, kaasup jajan anu kudu aya unggal poe.
Ayeuna anak geus tamat SMA jeung keur diusahakeun ngalanjutkeun sakola kanu leuwih luhur (kuliah batur mah nyebutna teh..)
Duh Gusti anu Kawasa...ning beurat rarasaan teh terutamanamah ku mahalna biaya. informasi ti sakola ieu, kudu siap sakieu puluh juta , ti sakola eta..kakara milu tes geus teu kuat naggung biayana (tesna diayakeun di Jakarta), utamanamah biaya tranportasi, mun unggal tes lulus kudu 4 kali bulak balik ka Jakarta.
Salaku Bapa, teu boga pilihan, naon kahayang anak kapaksa diturut, lain ku mampu..pan sieun jadi penyesalan anak dina waktu-waktu kahareup. Kieu meureunnya "Tuh Bapa...bareto hayang sakola di dinya..bapa nyaram, padahal mun sakolamah meuereun geus jadi pejabat.." Tah eta anu dipikasieun teh, jadi pikahanjakaleun anak.
Mung Gusti Allah anu tiasa nyandak kaluar tina masalah ieu..Gusti tlungan abdi..
BIAYA SAKOLA ANAK
BAPA HADNAN ANU TEU PERNAH CAPE DIGAWE
Sainget teh ti keur masih leutik nepi ka ayeuna geus boga anak, Bapa Hadnan teu pernah katempo cape atawa bosan kana digawe. Padahal pagawean eta disebut penting da henteu penting , disebut henteu penting da siga penting. Penting keur ngeusian waktu pangsiuna jeng anu utamana karesep anu henteu bisa ditinggalkeun. Henteu penting, da keur soranganmah panghasilan tina pensiun ge leuwih tina cukup. Naon kitu anu dgaweana teh. Eta boga tempat kareueus anu disebut Bulak Suuk. Tempat etateh ku Bapa Hadnan terus diolah, dipelakan pare, di jieun balong, dipelakan tatangkalan saperti albi, mahoni jeung sajabana. Dibagian kidul aya pasir leutik anu waktu ditinggalkeun tinggal saparoh (taneuhna dipindahkeun ka tempa sejen) Siganateh ayeuna geus rata jeung anu sejena.
Kurajina bapa Hadnan, dina waktu tertentumah sok loba dahareun mangrupa buah, cabe, tomat jeung sayur. Kadang-kadang dijual ka tatangga tapi anu seringnamah dibagikeun kanu merlukeun.
Bapa...bapa...lamun dicaram ku anak-anakna supaya tong cape teuing digawe, jawabana teh sarua " Keun bae da resep.."
Nya ari kitumah.. sok bae teruskeun asal ulah dipaksakeun teuing, sing inget kana umur jeung kasehatan.
Baca Selengkapnya...
Kurajina bapa Hadnan, dina waktu tertentumah sok loba dahareun mangrupa buah, cabe, tomat jeung sayur. Kadang-kadang dijual ka tatangga tapi anu seringnamah dibagikeun kanu merlukeun.
Bapa...bapa...lamun dicaram ku anak-anakna supaya tong cape teuing digawe, jawabana teh sarua " Keun bae da resep.."
Nya ari kitumah.. sok bae teruskeun asal ulah dipaksakeun teuing, sing inget kana umur jeung kasehatan.
CIBERUNG LEMBUR PANINEUNGAN
Geus lila puguh teu balik kalembur, lain ku teu hayang atawa teu inget kalembur ngan hanjakal kaayaan anu henteu ngijinan.
Sok kabayangkeun naon anu pernah dipilampah waktu masih leutik, milu ngangon munding jeung babaturan, nguseup ka cijolang, maen bola di lapangan jejed jeng sajabana.
Kitu deui kainget ka kolot, anu tara cape ngasuh , teu weleh sok jadi bahan karungsing hate. Lain ko nanaon, istilahnamah tong boro bisa nyenengken hate anu jadi kolot, pan hayang papanggih ge susah pisan.
Tapi keun bae, sagala anu kaalaman dina kahirupan manusia, mangrupakeun jalan hirup anu kudu ditempuh ku masing-masing dibarengan ku hate anu ikhlas.
Dina bayanganteh...kaayaan jaman ayeuna, Ciberung pasti jauh bedana dibandingkeun kaayaan dina 20 taun katukang. Ngan hanjakal dina kahirupan modern saperti ayeuna, can pernah manggihan berita ti urang Ciberung anu muncul di dunia maya (internet). Naha urang ciberung geus katinggaleun jaman atawa kabeneran can kapanggih beritana..? Sok atuh promosikeun desa urang kabatur sanagara, atawa kabatur diluar nagara urang. Pan loba aset di Ciberung anu bisa dipublikasikeun : aya Cijolang, aya Curug Ngelai, aya leuwi peucang, leuwi balado jeng loba deui anu sejena. Etateh mangrupakeun kaayaan alam di desa urang, sugan pikeun baturmah mangrupakeun hiji berita anu diperlukan, paling henteu ge keur urang Ciberung anu ngumbara di kampung batur.
Lamu kebeneran aya anu maca tulisan ieu, supaya henteu timbul tanda tanya, abdi teh : Ade Setiadi putra ka opat ti Bapa Hadnan sareng Ibu E. Resmiati di Cisalam Blok Lame Birit Dayeuh ( Bloklambirday). Ngahaja Bloklambirday diabadikeun keur ngaran weblog ieu : BLOGLAMBIRDAY. Khusus keur ngenang kolot jeung dulur-dulur anu aya di Ciberung.
Hapunten bahasana kasar, maklum tos 20 taun langkung ngantunkeun lembur.
Baca Selengkapnya...
Sok kabayangkeun naon anu pernah dipilampah waktu masih leutik, milu ngangon munding jeung babaturan, nguseup ka cijolang, maen bola di lapangan jejed jeng sajabana.
Kitu deui kainget ka kolot, anu tara cape ngasuh , teu weleh sok jadi bahan karungsing hate. Lain ko nanaon, istilahnamah tong boro bisa nyenengken hate anu jadi kolot, pan hayang papanggih ge susah pisan.
Tapi keun bae, sagala anu kaalaman dina kahirupan manusia, mangrupakeun jalan hirup anu kudu ditempuh ku masing-masing dibarengan ku hate anu ikhlas.
Dina bayanganteh...kaayaan jaman ayeuna, Ciberung pasti jauh bedana dibandingkeun kaayaan dina 20 taun katukang. Ngan hanjakal dina kahirupan modern saperti ayeuna, can pernah manggihan berita ti urang Ciberung anu muncul di dunia maya (internet). Naha urang ciberung geus katinggaleun jaman atawa kabeneran can kapanggih beritana..? Sok atuh promosikeun desa urang kabatur sanagara, atawa kabatur diluar nagara urang. Pan loba aset di Ciberung anu bisa dipublikasikeun : aya Cijolang, aya Curug Ngelai, aya leuwi peucang, leuwi balado jeng loba deui anu sejena. Etateh mangrupakeun kaayaan alam di desa urang, sugan pikeun baturmah mangrupakeun hiji berita anu diperlukan, paling henteu ge keur urang Ciberung anu ngumbara di kampung batur.
Lamu kebeneran aya anu maca tulisan ieu, supaya henteu timbul tanda tanya, abdi teh : Ade Setiadi putra ka opat ti Bapa Hadnan sareng Ibu E. Resmiati di Cisalam Blok Lame Birit Dayeuh ( Bloklambirday). Ngahaja Bloklambirday diabadikeun keur ngaran weblog ieu : BLOGLAMBIRDAY. Khusus keur ngenang kolot jeung dulur-dulur anu aya di Ciberung.
Hapunten bahasana kasar, maklum tos 20 taun langkung ngantunkeun lembur.
/>
Langgan:
Entri (Atom)
